Deze pagina is nog nat als ik hem
hier toon op mijn blog.
Vanochtend voor iedereen opstond moest ik
even een me-time moment creëren en
loskoppelen wat er gisteren gebeurt is.
Want jullie raden het echt nooit
waar ik gisteren zat?
Ik zat bij de spoed met mama want
ze was gevallen.
Verdikt: gebarsten sleutelbeen
(over de lengte) en haar rechterarm
moet rusten in een draagsling
voor verschillende weken.
Dus na ons uitstapje spoed, heb ik haar
zoveel mogelijk geholpen en wat de
volgende dagen zal brengen,
dat weet ik nog niet.
Maar een pauzeknop vanochtend
was broodnodig.
En dat is voor mij een quote,
wat verf en luisteren naar een
podcast over rust.
Net voor iedereen naar beneden
druppelde en Aranka en mijn mama
belde voor wat steun, was deze
pagina en dit moment vast gelegd.
De quote past bij het moment wat ik
mezelf gun tijdens de stormen die
rondom me waaien.
We keep on going! 💪🏻
En over de magneetjes van gisteren.
Daphne dacht dat de beide met de zon
van mij waren en die waren zeker in
onze familie-stijl want die waren van
Jaro en Nomi. (En die zijn dus ook
blijven plakken en ze maken met
elke keer blij.)
De mijne was het hartje met zalm
en oranje, die ik maakte met restjes verf,
dus niet in mijn favoriete kleuren,
maar de stipjes erop hadden mijn
stijl kunnen verraden...
Fijne zondag ☀️
