Deze week schilderde ik dit.
Even tussen twee drukke momenten
verplichtte ik mezelf om rustig
te gaan zitten.
Hier ben ik halverwege.
Dit werd het eindresultaat.
Ik hou ook wel van de quote.
De dag goed starten is winst
voor de hele dag.
Mijn verfdoos lag nog klaar dus maakte
ik gisteren in de gauwte dit voor Blanche.
Zij is vorige week gevallen en heeft
daarbij haar heup gebroken.
Blanche is de vriendin van mama in
het rusthuis. Ze gingen samen iets drinken
in de cafetaria. Bij het recht staan verloor
mama haar evenwicht en tijdens het
vallen greep ze als reflex de arm van Blanche.
Mama is groot, Blanche is klein en licht,
met als gevolg dat ze beide op de grond
lagen. Mama had niks, Blanche een
gebroken heup.
Blanche lag een weekje in het ziekenhuis
en ik ben haar gaan bezoeken.
Maandag had ze een operatie en
gisteren kwam ze terug en
nu kan ze verder revalideren in
het rusthuis.
Nadat gisterenochtend de sleuteloverdracht
erop zat in het huis van mama, fietste
ik onderweg langs de bloemenplukweide
voor bloemen voor Blanche.
Bij het sluiten van de deur
voor de laatste keer in
mijn ouderlijk huis
overspoelde emoties me,
dus het deed deugd om even op een
mooi plekje bloemen te plukken.
Net voor Blanche toe kwam had ik
haar kamer versierd.
Aan de manier waarop ze me bedankte
wist ik dat dit kleine gebaar voor
haar heel veel betekende.
Ik genoot van de bloemen tijdens
mijn fietstocht in de ochtend.
En om terug te komen op mijn quote.
Die ene kleine gedachte zorgde ervoor
dat Blanche letterlijk in
de bloempjes werd gezet.
Het gaf mij ook de mogelijkheid om
mijn aandacht op iets anders te richten.
Er is een hoofdstuk afgesloten,
maar er zijn nog zoveel
nieuwe om te schrijven.
Fijn weekend x
